SRPSKI KRST SEOBNI

U reči zahvalnosti Tešić je pored ostalog rekao:

- Pesnički i duhovno gledano, Rača i Sentandreja, izvan geografske logike, traju, prelivajući se jedna u drugu, u rumenoj tački severa i juga, u tački poistovećenja odlaska i povratka, u večnom krugu sveštenih i pesničkih strujanja, u kojem je pojanje na račansko-sentandrejskoj duhovnoj podlozi i jezička uspomena i jezički spomenik.

- Na žalost, seoba kao vekovni usud srpskog naroda dobilo je ovih dana i svoj drugi stepen poredjenja: od Velike preobrazila se u Najveću, menjajući jedino svoj smer - mesto čarnojevićevske bežanije sa juga na sever, savremeni izgon Srba, opet sa svojih vekovališta, odvija se pravcem zapad-istok, što i stvarnosno i simbolično obrazuje srpski krst seobni - rekao je Milosav Tešić prilikom dobijanja "Račanske povelje".

PUT PANONIJE

Priždilo ljeto bulke, nevene -
a sliku slutim kroz oči žita -
ikonocrven, s medje plemene,
ponire Osat u splet rakita.
Manastir Rača : porfir-grafika,
dobrostiv pogled, radost prostote.
Raste, kao hljeb, svjetlo sa kika -
a kroz ono Lj.LJ. od Ljepote,
večernji psalam vodjicu slije
u Drinin nadir put Panonije.

(...)

Iznad crkvišta plamte oblaci:
tako kao da žale ikone.
Umiru pčele - tuže prosjaci.
Ne čuju vode svoje izvore.
Jagnjetov lelek preko gudure,
što nagon budi zvjerki, moriji,
žalosti bilje, sjeni usnule -
taj bolak drevni, najiskonskiji.
Razroko svjetlost s bunike grije -
a bratstvo hita put Panonije.